In de oudste stad van Nederland, het Romeins Nijmegen, ooit bekend als Ulpia Noviomagus Batavorum, viert het Romeins Vliegend hert op symbolische wijze Valentijnsdag, in de geest van het antieke Lupercalia.
Waar de huidige Valentijnsdag haar naam ontleent aan Valentinus van Rome, latin het oude Rome rond 15 februarihert feest van Lupercalia: een vruchtbaarheidsritueel ter ere van de natuur, de lente een nieuw leven. In het Romeins voedselbos van Nijmegen krijgt deze historische gelaagdheid een eigentijdse, ecologische betekenis.
Lucanus cervus, Vliegend hert
Het Lucanus cervus , het Vliegend hert, belichaamt kracht, cyclus en toewijding. Het leeft van witrotschimmels in dode eikenstammen en staat daarmee symboolboor transformatie: en uit verval ontstaat nieuw leven. Zoals Lupercalia de vruchtbaarheid vierde. zo viert het Vliegend hert de wedergeboorte van het landschap.
Op Kops Plateau en langs de wandelroute van het Romeins voedselbos ontmoeten cultuurgeschiedenis en biodiversiteit elkaar. Valentijn wordt hier niet alleen een dag van romantiek, maar ook van verbondenheid met bodem, boom en insect als ode aan de levende erfenis van Noviomagus.
Zo krijgt Valentijnsdag in Nijmegen een Romeinse ziel: en met liefde als levenskracht die geworteld is in historie en natuur.
Werkgroep ‘Hortus Civitatis’