Met regelmaat valt in de media te lezen en te zien hoe treiterende buren het leven van hun omgeving tot een ware hel kunnen maken. Vaak gaat het om één buur of buurtgezin dat door roddel en achterklap en achterbakse pesterijen soms een hele buurt tegen ‘hun slachtoffers’ weet te keren. Hierbij zorgen stress en slaapdeprivatie vaak voor ernstige lichamelijke en geestelijke klachten, soms met verstrekkende gevolgen.
Slaapdeprivatie door bewuste geluidsoverlast treiterende buur
Slaapdeprivatie betekent eigenlijk het iemand bewust onthouden van de mogelijkheid te rusten (slapen) of tot rust te komen, door continue de slaap te verstoren door (geluids)overlast te veroorzaken. Vaak loopt dat uiteen van hard bonken tegen muren of op vloeren, tot steeds meer geraffineerde methoden, zoals continue zachtjes tikkende geluiden. Een slachtoffer dat dan al nauwelijks meer rust ervaart, wordt gevoelig voor de kleinste geluiden. Hierdoor ontstaat een ongezonde cyclus, waarbij zowel de geestelijke als fysieke gezondheid van de slachtoffers ernstig in gevaar kan komen.
Instanties verschuiven focus te vaak naar klager en niet naar dader
Er houden zich opvallend veel instanties bezig met probleemwijken of probleemgezinnen. Denk aan verhuurders, gemeenten, politie, handhaving, buurtbemiddeling, GGZ en ga zo maar door. Het is goed om te weten dat in het geval van treiterende buren er dus geen sprake is van burenruzie. Het is meestal een eenzijdige stroom van pesterijen, in de hoop ongewenste reacties bij andere uit te lokken.
Klagers komen meestal van een koude kermis thuis als zij hier met hun verhuurder over willen praten. Te vaak willen deze hun vingers hier niet aan branden en ervaren de klager als lastig. Van de treiterende buur heeft de verhuurder meestal geen last, want die klaagt nooit bij hen. Politie heeft het vaak over ‘melding doen’ en ‘dossier opbouw’, omdat zij in de meeste gevallen ook wettelijk niet uitgerust zijn iets te ondernemen.
Zo komt de focus vaak bij het slachtoffer te liggen, die als lastig wordt ervaren en belanden daardoor met regelmaat in een moeras van hulpverlening. Vaak worden de gevolgen van de slaapdeprivatie niet herkend door gebrek aan kennis, soms met ernstige gevolgen.
Waarom komen daders er zo vaak mee weg?
Die vraag leeft vrijwel dagelijks in de hoofden van mensen die slachtoffer zijn, of zijn geweest van een treiterende buur, of buurt. Eén reden kan zijn dat bewijslast en wettelijke grondslag ontbreken om daders aan te kunnen pakken. Soms gaat het om daders die met veel geschreeuw en agressief gedrag proberen instanties op afstand te houden. Anderen doen echter weer of hun neus bloed en betrekken vaak andere buren erbij om hen te verdedigen.
Slachtoffers worden dan al snel als ‘die zeikerds’ weggezet met argumenten als ‘die verpesten de sfeer in de hele buurt’. Helaas komt dit soort samenspanning door buren vaak voort uit angst zelf slachtoffer van de treiterende buur te worden. De klager is dus lastig, heeft allerlei problemen en verstoort de ‘rust van instanties’ door hen stelselmatig te benaderen.
Slachtoffers hebben vaak het nakijken bij treiteren
Gelukkig worden er ook zaken wel goed opgelost en aangepakt, maar er zijn nog teveel voorbeelden van slachtoffers die uiteindelijk moeten verhuizen of in extreme gevallen zelf op straat gezet worden. Omdat het gevoel van onrechtvaardigheid vaak groot blijft, blijven slachtoffers van pest en treitergedrag hier vaak jarenlang nadien mee bezig.
Nog teveel langs elkaar en niet met elkaar
Hoewel er veel verbeteringen hebben plaatsgevonden in buurtproblematiek, gaat dit vaak om een bredere aanpak waarbij soms een hele wijk betrokken wordt. In de individuele gevallen blijkt het nog steeds lastig voor instanties om samen te werken om tot een oplossing te komen. Er ontbreekt vaak een overkoepelende regie. En omdat klagers altijd lastiger zijn voor instanties dan daders, lijkt er nog geen oplossing te zijn die recht doet aan het leed van veel slachtoffers van persterijen.
Mooi, meer bewustwording van de omgeving richting slachtoffers die zich meer gesteund en minder eenzaam voelen.
Onderburen proberen mij door het veroorzaken van lawaai en slaapdeprivatie weg te treiteren en af te straffen voor het simpele fijt dat ik besta. Je bent ongevraagd het doelwit van gestoorde personen geworden. Woningbouw doet niets meer. Ik slaap inmiddels op verschillende locaties in huis en elders en kom zo toch nog aan mijn nachtrust toe. De buren hebben hier geen weet van en blijven onverminderd door gaan met hun spelletjes in de hoop dat ik kom smeken om een einde aan de overlast zodat hun machtsgevoel en overmacht wordt bevestigd. Absurd dat je op deze manier gedwongen wordt te leven door gestoorde mensen. Ze krijgen mij niet weg. Andere buren zijn inmiddels wel verhuisd.
Zit exact in dezelfde situatie, ben compleet overspannen, word zwart gemaakt bij WBV en de buurt, beschuldigd van. dingen die niet waar zijn. Het gaat bij mij om drugsdealende criminelen, inval geweest, sluiting drugspand ging niet door en ontruiming huis door WBV wrs ook niet, ewant er zijn kinderen in het spel. Het is allemaal te bizar voor woorden. Hoereren, uikeringsfaude, witwassen etc en overal mee wegkomen? Misdaad is wel heel erg lonend. Mijn geloof in een rechtsstaat, compleet weg.
Bij ons kwam ook een prostituee in de flat wonen. Wij wonen sociaal en de verhuurder deed niets.
In de loop van de avond ontving zij mannen en dat deed ze op hoge hakken. Wij wonen onder haar en je wordt er hartstikke gek van. De mannen kwamen de hele nacht door. We hoorden ze praten, gekreun, muziek en dan die hakken. Pok, pok, pok, pok. En telkens slaat de deur dicht.
We konden niet meer slapen. iedere keer als je in slaap valt dan schrikken we weer wakker. de volgende is alweer aan de beurt. Ook aan de straat werd ze vaak op gehaald. het gaf onrust in de wijk.
De sociale verhuurder heeft alleen haar laminaat vloer gecontroleerd en die voldeed aan de eis. Eenieder weet dat lopen op hoge hakken op laminaat keihard door klinkt in je slaapkamer.
Er werd niet s aan gedaan, wij zijn ook overspannen, onze relatie gaat er niet op vooruit, ik wil verhuizen, mijn man niet. We kunnen eigenlijk niets vinden vanwege de woningnood. ons hele leven gaat naar de klote. Ik ben doodmoe van dat lawaai, wat nachten lang pe r maand plaatsvindt.
De politie doet ook niets.
Zij komt uit instellingen en wordt kwetsbaar genoemd volgens ons wordt prostitutie oogluikend toegestaan.
Ze doen alsof het sugar daddy’s zijn of een promisque leefstijl. Wij allemaal weten dat ze betaald krijgt.
De normen en waarden van de verhuurder en politie zijn laag. Ze hebben schijt aan ons en met undercover werk is dit prima te bewijzen.
Ik heb ook geen vertrouwen in de rechtstaat. We mochten de geluidsoverlast niet meer melden. door haar moeilijke jeugd zou zij kiezen om overdag te slapen.
Dit doet ze omdat ze iedere avond mannen ontvangt en op deze manier zwart bijverdiend. Naast haar Wajong.
Er is al jarenlang een toename van woonoverlast/pesten/belaging bij woningcorporaties sociale huur. Helaas erkennen veel corporaties dat niet. Huurders die jaren klant zijn en over meerdere nieuwe huurders overlast melden, worden lastig gevonden. Zij zouden iets mankeren. Terwijl dat juist beschaafde huurders zijn, die gekoesterd horen te worden omdat ze het goede voorbeeld geven.
Dat gebeurd niet. De woningcorporatie verplaatst inderdaad het zoeklicht naar hen en gaat laster inwinnen bij asociale huurders over hen. De zwartmakerij worden feiten genoemd, zonder waarheidsvinding. Op die manier kunnen ze de klager een overlastgever gaan noemen en bedreigen met huisuitzetting.
Het laat de medewerkers van de woningcorporatie koud wat zij daarmee een ander aan doen. Ze willen zsm van de klagers af. En zitten op dezelfde golflengte als de asociale huurders. Liegen, manipuleren, omdraaien is aan de orde van de dag voor het personeel van de afdeling leefbaarheid. Woondossiers worden vervalst.
Ik hoop dat er veel bewustwording gaat ontstaan over de gewetenloze manier waarop woningcorporaties woonoverlastmeldingen afhandelen. Slecht huurgedrag zoals pesten wordt beloond en misdaad loont. Niet de dealer doch de melder wordt een overlastgever genoemd.
Je woont niet in je woning, je bent feitelijk thuisloos. En aan het overleven. Door de woningnood vind je niet gauw iets beters. Zo kom je in een negatieve spiraal terecht. Dat boeit de woningcorporatie niets. Ze ondersteunen, lees pamperen, hele asociale en gemene huurders.
Huurders die treiteren, pesten hebben meestal erg veel antisociale persoonlijkheidskenmerken. Ze liegen veel, manipuleren, omdraaien, verdraaien, hebben weinig geweten en weinig empathie. Helaas wordt hun overlast vaak als burenruzie beschouwd terwijl het eenzijdig is. Waar rook is, is vuur. Dat telt niet evenals waar twee vechten hebben twee schuld. Het probleem, de misdragingen, zitten in de persoonlijkheidsstructuur van de geraffineerde pester.
Wat velen niet weten, of niet willen weten, is dat het treiteren/pesten belaging is. De woningcorporatie kan om te beginnen geluidsopname apparatuur plaatsen. Als het gepest geluidsoverlast betreft. Een camera plaatsen in algemene ruimten van een wooncomplex kan ook.
Wat het pesten aanpakken bemoeilijkt is dat de pester zeer manipulatief kan zijn en medewerkers van de woningcorporatie absoluut niet de know how hebben om deze mensen te doorzien en wijkagenten ook niet evenals andere samenwerkingspartners. Pesters kunnen liegen dat het gedrukt staat. En omstanders op hun hand krijgen. Sommige pesters kiezen 1 omwonende als slachtoffer, sommige pesten meerdere omwonenden. Deze mensen hebben erg veel kenmerken van een pathologische narcist of psychopaat. Om de trekken van persoonlijkheidspathologie te doorzien moet je echt heel veel studeren. Echter fijngevoelige mensen kunnen andere mensen lezen. Het vervelende is dat ze vaak niet worden geloofd of niet eens hun verhaal mogen doen.
Er is hoop echter dan moet politie Nederland recherchepsychologen de ruimte geven om het aan te pakken. Zij hebben er voor gestudeerd om hen te kunnen ontmaskeren. Helaas melden slachtoffers het gepest vaak niet bij de politie en weten ze niet dat het belaging is evenals wijkagenten. Medewerkers van de politie kennen hun bevoegdheden niet. Op het gebied van belaging, stalking gaat nog een hoop mis. Het gaat er bureaucratisch aan toe. Het onderscheid tussen hoog en laag risicozaken wordt niet goed gemaakt. En de impact van laag risicozaken op een mensenleven wordt niet gezien. Jarenlang belaging is zeer verwoestend.
Ik heb meegemaakt dat ik te maken kreeg met seriële belaging. Als de een stopt dan begon de volgende. Een buurman die jaren bonkt op de muur en intimideert. Een aantal jaren een bovenbuurman die me ging stalken (dagelijks begluren) en aanranden. Een treiteraarster die mij en drie andere omwonenden jaren treitert met geluid en belasteren. Vervolgens een dealer boven me die mij een jaar helemaal geen nachtrust gunde. Er werd niet ingegrepen. Ik werd lastig gevonden. En de boel werd omgedraaid. Inderdaad het was moeilijk te bewijzen, optimaal gebruik maken van wettelijke middelen wordt niet gedaan door de woningcorporatie. Zoals plaatsing geluidsopname apparatuur. Lukt het niet om dealen te bewijzen door de politie dan bewijs je als woningcorporatie wat je op eenvoudige wijze wel kan bewijzen. Dat is al het kabaal.
Het is echt de wereld op zijn kop.
Ik heb helaas meegemaakt dat als je verhuisd nog jaren hersteltijd nodig hebt. Onwetende vinden dan dat je er in blijft hangen. Als je jarenlang alleen maar kan overleven in je woning, je keurig aan de wet en huurregels houdt, ondanks alle ellende die belaging geeft het beschaafd wil houden echter geen schouderklopje krijgt doch de overlastgever wordt genoemd op basis van ingewonnen laster, zonder hoor en wederhoor, zonder waarheidsvinding, dan is dat heel erg zuur.
Je raakt verbouwereerd, je vertrouwen wordt ernstig beschaamd en je komt van een koude kermis thuis. Het is zeer kwetsend als de woningcorporatie jou, het slachtoffer, lastig vindt. En de boel gaat omdraaien. Dat doet iets in je binnenste.
Inderdaad, de klager wordt lastig gevonden en niet de huurder die asociaal is en gemeen. De medewerkers afdeling leefbaarheid doen mee met liegen, manipuleren en verdraaien en zitten in een parallel proces met de pester. Alles wat je zegt of doet wordt tegen je gebruikt.
Treiteraars/pesters zijn er heel goed in om het zoeklicht naar hun slachtoffer te verplaatsen. Jij bent degene die overspannen gaat worden of overprikkeld, of oververmoeid, of het contact met jezelf verliest, geen normale arousal meer hebt. Daar zijn ze op uit en dat krijgen ze voor elkaar. Je hebt geen moment rust in je huis. Dat komt de woningcorporatie goed uit, die vind de klager lastig. De woningcorporatie ondersteund de dader. Jij voelt je niet gehoord en raakt gefrustreerd.
Als het maar lang genoeg duurt dan ziet de woningcorporatie wat ze graag willen zien. Zie jewel, die klager deugt niet. Er valt niet mee te praten. Ze verplaatsen zich niet in jou en willen de inzichten over pesters niet kennen. Hoe pesters te werk gaan. Als je geen moment (nacht) rust in je woning hebt en je niet veilig voelt, dan mis je iets basaals. Daar heeft de woningcorporatie lak aan. Ze eisen dat je normaal blijft wat irreëel is. Omdat je woning niet voldoet aan de basisbehoeften van een mens. En een goede nachtrust basaal is.
Hij (de buurman-of vrouw) die wederrechtelijk stelselmatig opzettelijk inbreuk maakt op eens anders persoonlijke levenssfeer (huis), met het oogmerk hen te dwingen iets te doen of te dulden (overlast), dan wel vrees aan te jagen, wordt als schuldig aan belaging, gestraft met een gevangenisstraf van ten hoogste drie jaren of een geldboete van de vierde categorie. Strafrecht voor de hulpofficier, mr Mike Hoekendijk. 2020 pagina 346.
Het is dus een kwestie van handhaving. Het wetsartikel is er al.
Een wijkagent mag de stereo installatie in beslag nemen van een treiteraarster die jarenlang dag na dag, uur na uur, ineens plots keihard muziek draait. Het gebeurd niet omdat deze verantwoordelijkheid wordt afgeschoven omdat het als burenruzie wordt aangemerkt i.p.v. belaging. Het staat er toch echt, het is belaging. En als de politie met de treiteraarster een stopgesprek heeft en haar stereo in beslag neemt en verteld welke straf ze kan krijgen heeft dat op veel treiteraars effect. Helaas doen ze niets en in dit geval hebben drie omwonenden gemeld bij de woningcorporatie. Ook dat ze valse beschuldigingen doet over ons. De woningcorporatie schuift verantwoordelijkheid ook af door een samenwerkingspartner een waardeloos leefbaarheidsonderzoek te laten uitvoeren. En de treiteraarster kreeg daarbij de gelegenheid om de melders zwart te maken. En werd geloofd. Ik mocht niet eens mijn verhaal doen over haar. En werd op basis van haar zwartmakerij en zwartmakerij van een dealer, waarover ook drie omwonenden melding deden, de overlastgever genoemd. Bizar!
Ik heb er erg veel spijt van dat ik de gesprekken met de medewerkers woningcorporatie en wijkagent niet stiekem heb opgenomen. Zie dit als een tip. Zelfs de wijkagent zei dat ik maar moest accepteren dat er overal wordt gedeald. Wordt er een drugsnetwerk opgerold dan is er geen media aandacht voor de overlast van omwonenden. En hun gevoelens van onveiligheid. En wordt er in de media gesuggereerd dat alle dealers flink gestraft werden terwijl velen alleen een stopgesprek kregen. Dat is goedkoop, kost weinig arbeidsuren voor politie en OM. Hard gelag naar de samenleving toe.
Er worden wel appjes tussen dealer en klant gepubliceerd in de media. Waarin men leest dat kinderbijslag opgaat aan drugs en partners vragen te stoppen om hun partner van drugs te voorzien. Het verwoestende effect van drugs in een gezin wordt zichtbaar gemaakt. De gebruikers krijgen zelfs van de politie bericht met doorverwijzing professionele hulp voor hun verslaving.
Hoe het leven van omwonenden wordt verwoest daar is geen media aandacht voor. En al helemaal niet dat omwonenden die het dealen en de daarmee gepaardgaande geluidsoverlast melden bij de woningcorporatie de overlastgever worden genoemd. Op hun website staat dat dealen niet mag, de wijkagent wil of kan of mag de zaak niet rond maken. Het OM wil niet vervolgen. Vanwege de moeilijke jeugd oid. Mensenhandel was het niet.
De woningcorporatie noemt de huurder die meldt de overlastgever. En bedreigd deze met huisuitzetting. De dealer mag blijven wonen en lacht in haar vuistje. Misdaad loont.
Dit komt door het hele land voor. De melder is lastig en wordt bedreigd met huisuitzetting en als een notoire melder weggezet. Op een ronduit slinkse manier. Deze wijkadviseurs werken samen met de wijkagent.
Dan zitten velen van hen ook nog in dagelijkse besturen van organisaties waarvan leden en deelnemers ervan uit gaan dat het bestuur uit integere mensen bestaat. Wandel wijs. Ze vervalsen zonder probleem je woondossier. Zij hebben het zo zwaar met talloze meldingen per week van huurders. Daar moeten ze snel van af, die klagers, en ze verlagen hun normen en waarden.
Sociale huur is volgens hen onderklasse die onderdrukt mag worden mbv machtsmisbruik. Ze creëren een dystopie door negatieve verhuurdersverklaringen uit te schrijven aan beschaafde huurders als die van ellende willen verhuizen, en die de geluidsoverlast van dealers en treiteraars hadden gemeld. Wat zijn dat toch lastige huurders. Door hen overlastgever te noemen, een negatieve verhuurdersverklaring uit te schrijven durven andere huurders niet meer te melden. Zo verloopt de dystopie.
Deze arrogante yuppen wonen zelf in een koopwoning in een rustige wijk. Owee als hun nachtrust een keertje wordt verstoord. Dan stappen ze direct naar de krant. In hun eigen leefomgeving passen ze andere normen en waarden toe.
Woningcorporaties zijn maatschappelijke organisaties en het is ronduit idioot dat zij bijdragen aan de verhuftering van de maatschappij en slecht gedrag belonen en beschaafde huurders de overlastgever noemen. Niet gek dat overlast toeneemt.
Ik hoop dat iedere burger zich van deze schandelijke gang van zaken bewust wordt. Dat woningcorporaties beschaafde huurders die regelmatig overlast melden lastig vindt en middels een smerig spelletje als een notoire klager wegzet. Deze mensen gaan over lijken.
Bestuurders van gemeenten hebben geen idee hoe de afdeling leefbaarheid in de praktijk te werk gaat. Hoe laag de medewerkers zijn. Op het sadistische af.
inderdaad gewetenloos!
dealers doen aan slaapdeprivatie en de woningcorporatie en politie treden niet op.
Wijkagenten doen een onderzoekje en ze hebben weinig kennis van DSMV. Komt een dealer uit instellingen dan zijn dat kwetsbare huurders terwijl ieder huisje zijn kruisje heeft, Deze lui kijken met een tunnelvisie omdat ze dagelijks met asociale mensen te maken krijgen en verhalen over de moeilijke jeugd en stoornissen aanhoren en een rapportje schrijven.
Het is hen volkomen vreemd dat er talloze burgers zijn die evenzogoed een moeilijke jeugd hebben gehad en een stoornis, dat komt namelijk in iedere sociale klasse voor. En dat deze mensen niet kiezen om te dealen en te pesten, ze zijn opgevoed. Keer op keer komen criminelen weg met hun moeilijke jeugd en life events als excuses. Terwijl hebzucht de reden is of een verslaving.
Bij ons in de flat kwam een twintiger die iedere avond tot de vroege ochtend ging dealen. Talloze mensen kwamen er dan over de vloer. Je hoort ze praten, je hoort hun muziek, je hoort iedere keer de deuren dicht klappen. je hoort alle voetstappen. De een na de ander kwam, het was iedere kee r een groot feest! Dat gaat nacht na nacht na nacht na nacht door. Maand na maand na maand.
niet kunnen bewijzen?
Niet willen!
De klager is lastig en je hele leven gaat kapot. oordoppen zijn niet afdoende, ik heb ze in alle soorten en maten uitgeprobeerd, het lawaai iedere nacht gaat maar door. en ik voel me niet veilig.
De neerwaartse spiraal zoals gewetenloos beschrijft houdt voor mij in. Iedere nacht geen nachtrust is uitputtend, je raakt overspannen en prikkelbaar. Je moet je ziek melden. Je arbeidscontract wordt niet verlengt. Je komt in d e bijstand en je raakt vrienden kwijt, je bent niet meer zo leuk als voo heen, je gaat je huis uit vluchten, je kunt geen mantelzorg meer verlenen, je heb t geen normaal dag nacht ritme meer en weet niet meer wat dat is, de herrie gaat al een jaar door.
Je staat alleen maar in de overlevingsstand
je wordt niet serieus genomen door de woningcorporatie. het heet sociale huur, er is niets sociaals aan. We hielden overlast journaal s bij echter die tellen kennelijk niet ook niet als je dat met vijf omwonenden doet. Sommigen verbleven bij hun partner die elders woont dan heb je geluk.
Wij staan perplex dat er niet werd ingegrepen en de woningcorporatie geen empathie voor ons heeft. Die lui kunnen zeker zich niet voorstellen hoe erg die nachtelijke herrie is.
Jij betn lastig, je spaargeld is inmiddels op en je leeft in armoede en de dealers hebben bakken vol met zwart geld.
Inderdaad christel misdaad loont, de melder die is lastig,
Wanneer wordt er onderzoeksjournalistiek gedaan hierna?
wat is het doel van dit onmenselijke beleid? J e komt inderdaad echt van een kouwe kermis thuis. en vertrouwd niemand meer. de woningcorporatie en politie faciliteert dealers.
dat kan en mag allemaal
Dag Snelle Henkie,
Heel erg vaak krijgen huurders van de woningcorporatie of de politie het advies om oordoppen in te doen bij contactgeluid.
Waar ze aan voorbij gaan is dat de trillingen van geluid niet alleen door de oren binnen komen doch ook door de schedel.
Daarom helpen oordoppen vaak niet.
Misschien moeten KNO artsen de medewerkers van de woningcorporatie en de politie een keer een cursus geven.
Alhoewel deze medewerkers het ook een leuke dooddoener vinden om van mensen die lijden onder ernstige geluidsoverlast af te komen.
Zij zijn lastig, niet de mensen die de overlast veroorzaken. Het gaat zelfs zo ver dat ze ook ongevraagd het advies geven om een slaappil of kalmeringstablet te nemen. Dan hoeven ze niet te gaan handhaven.
Want treiteraars en dealers aanpakken en vervolgen, ho maar, klagers zijn lastig. Er wordt om extreme tolerantie gevraagd.
Als ze zelf maar fijn, veilig en rustig wonen. En och ja, ze hebben zo hun contacten dus als er iets in hun eigen leefomgeving speelt dan wordt er wel snel en effectief opgetreden.
Er is wel degelijk klassenjustitie. Bij woningcorporatie stellen ze lage normen en waarden.